Concertreis verslag 15 sept 2017

Het was vrijdagmiddag 15 september, 12.14 uur. Ik sluit mijn computer af en wens mijn collega’s op
kantoor een prettig weekend. Vroeg een collega; ‘ga je nog iets leuks doen dit weekend?’. Ik vertel
hem dat ik dit weekend ‘vrijwillig’ naar Duitsland ga. Naar Schmallenberg. Weekendje weg met de
fanfare. Hij kijkt me aan en vraagt of het niet verstandig is om me uit voorzorg ziek te melden voor
maandag. Ik geef mijn collega een knipoog met de woorden; ‘ut zal bes good komme, ver doon rustig
aan!’

 

Vervolgens snel de auto in gestapt en naar Herten gereden. Eenmaal thuis de laatste dingen in het
(veel te grote) koffer gedaan, kinderen weggebracht, geld gepind om vervolgens precies op tijd bij
Herteheym te arriveren. We waren inderdaad precies op tijd aanwezig, want het slagwerk was al
ingeladen…(dankjewel voor degene die dit hebben gedaan!)

 

En toen begon het avontuur. Saskia en ik hadden de eer om in de dubbeldekker-bus te mogen
plaatsnemen. De bus waarin de ‘jeugd’ zich had verzameld. Aangezien wij onszelf ook tot deze
categorie plaatsen is dat natuurlijk vanzelfsprekend. (NB. Sterker nog; Saskia vond eerder dat ik in de
categorie ‘kleine kinderen’ behoorde).
Al snel gingen we op weg met een illuster gezelschap; Ik had het genoegen om bij Saskia Sonnemans,
Sjoerd van Eck, Anouk van Eck, Jos Puts en Eddy Verheesen te mogen zitten. Laatstgenoemde
personen hadden goed gezorgd voor de inwendige mens waardoor het ritje een zeer aangename
beleving kreeg. Met name de kipstukjes waren een grandioos succes. De geur van deze stukjes vlees
was zelfs op de terugweg nog aanwezig….(Jos bedankt!) Dit mocht echter de pret niet drukken!
In het begin van de avond kwamen we aan in het schitterende Alpin Hotel in Schmallenberg. De
ontvangst, het eten, de feestavond daarna was in 1 woord: GEWELDIG! Met name het optreden van
de wereldberoemde Sjtimmungskapelle Keubeska zal mij nog lang heugen. Jong en oud hebben het
hotel figuurlijk (en af en toe ook letterlijk) op z’n kop gezet. Het bijzondere tijdens deze avond zat
hem in het feit dat iedereen (maar dan ook echt iedereen!) zijn steentje heeft bij gedragen aan de
sfeer.
De rest van het weekend spreekt voor zich. De toon, die op vrijdag werd ingezet, werd doorgespeeld.
Van de katharinamarkt in Delbrück tot het spelen in de feesttent, alles was een groot succes!

Bier heeft rijkelijk gevloeid en de worsten vlogen ons om de oren! Of deze happening voor herhaling
vatbaar was kan mijn inziens eenieder die aanwezig was met een volmondig ‘JA!’ beantwoorden en
beargumenteren! Naast de grote evenementen die wij hebben meegemaakt, waren de ‘kleine’
herinneringen minstens zo bijzonder. Voorbeelden van deze herinneringen waren; Tom de
dirigent, de afscheidsdienst en de aanwezigheid van “huub”…. (vraag maar aan de insiders voor meer
informatie)
Voordat we er erg in hadden zaten we weer in de bus voor de terugreis met een heleboel mooie
(muzikale) herinneringen in onze bagage!
Het was maandagmorgen 18 september, 8.33 uur. Ik loop het kantoor binnen en kijk mijn collega aan
(ja, dezelfde collega die ik vrijdagmiddag sprak). Hij zegt; ‘enne?’. Ik zeg niets. Waarop mijn collega
zegt; ‘sterkte!’…
Geschreven door Maikel Sonnemans

Reageren is niet mogelijk